5/7/14

Ελευθερία και Θάνατος...


Στον κόσμο του "Ισλάμ", οι κοινωνικές αξίες επιβάλλονται με τη βία. Και επιβάλλονται ως θέλημα θεού, από τα ίδια τα μέλη της οικογένειας του παραβάτη, που σπεύδει να λιθοβολήσει, να ραβδίσει, να ακρωτηριάσει το ίδιο της το παιδί ή αδελφό ή αδελφή για το παράπτωμα που έκανε......
Στον κόσμο των Δυτικών που περιλαμβάνει την Ευρώπη,την Αμερική και όλες τις μη θεοκρατικές και όλες τις χώρες που λειτουργούν με τις "αρχές" και "αξίες" του φιλελεύθερου καπιταλισμού ή έστω προσπαθούν να λειτουργήσουν έτσι, κοινωνικές αξίες δεν υφίστανται:
Οι πατροπαράδοτες αξίες, τα ήθη, τα έθιμα, οι παραδόσεις έχουν παραδώσει το πνεύμα. Χτυπήθηκαν και παραμερίστηκαν από ένα πλέγμα συμφερόντων με κοινωνούς τα "ΜΜΕ", στα πλαίσια κάποιας υποτιθέμενης τάσης προς την απόλυτη ελευθερία του ανθρώπου από προκαταλήψεις και αναχρονιστικές πρακτικές.
Αλήθεια, χρειάζεται "αξίες" ή όχι μια κοινωνία;
Κοινωνική αξία νοείται η ανάγκη συγκεκριμένα πράγματα να γίνονται ή να μη γίνονται με συγκεκριμένο τρόπο και για συγκεκριμένο λόγο. Το σύνολο των συμπεριφορών των μελών μιας κοινωνίας, αποτελεί την κουλτούρα, τον πολιτισμό της. Για εμάς τους δυτικούς, η ελευθερία έκφρασης είναι δεδομένη και απαραβίαστη.
Η ελευθερία του ευρωπαίου ειδικά, κερδήθηκε μετά από αιματηρούς αγώνες που κράτησαν αιώνες, ενάντια σε άρχοντες, ενάντια σε ιδεολογίες, σε θρησκείες και σε καθεστώτα, σε ξένους και σε ντόπιους καταπιεστές.
Η ελευθερία είναι ένα πολύ ευαίσθητο αγαθό που εύκολα χάνεται. Χάνεται, όταν δεν υποστηρίζεται από ένα σύστημα αξιών και από μια φιλελεύθερη κουλτούρα που ωστόσο πρέπει να διατηρεί στεγανά ώστε να μη γίνεται κατάχρηση από κάποιους εις βάρος της ίδιας της κοινωνίας που θεωρεί την ελευθερία ως υπέρτατο αγαθό.
ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΠΟ ΕΣΑΣ δεν είναι σε θέση να εκτιμήσει τι σημαίνει "ελευθερία έκφρασης". Θα το καταλαβαίνατε, αν την επόμενη φορά που θα γράψετε ένα κάρο μπινελίκια ενάντια στον άρχοντα Μπενιζέλο ή Σαμαρά ή οποιοδήποτε άλλο ΚΑΘΑΡΜΑ (ευχαριστώ τους προγόνους μου που μου επέτρεψαν ως τώρα να αποκαλώ κάθαρμα έναν άρχοντα χωρίς συνέπειες) σας χτυπούσε η Ασφάλεια την πόρτα ή, ακόμα καλύτερα, η "Επιτροπή Λαικής Πολιτοφυλακής" με τα κόκκινα περιβραχιόνια ή τα μαύρα περιβραχιόνια. Πολύ περισσότερο, αν ζούσατε στην Κούβα όπου ο γείτονας θα είχε ήδη φωνάξει την αστυνομία διότι οι λεπτοί τοίχοι δεν μπόρεσαν να συγκρατήσουν τη συνομιλία σας με κάποιον άλλον όπου παραπονεθήκατε για την διακυβέρνηση του Φιντέλ Κάστρο... και τι να πούμε για κανένα αραβικό θεοκρατούμενο κράτος όπου αφηρημένη, μια κυρία βγαίνει ως το "περίπτερο" χωρίς τη συνοδεία αρσενικού συγγενή έξω - πρέπει να συνοδεύεσαι από ένα μπασταρδάκι του οποίου αλλάζεις εσύ τις πάνες, απαγορεύεται γυναίκα μόνη να κυκλοφορεί δημοσίως.
Το πρόβλημα είναι πως αυτή η ελευθερία που κερδίσαμε με κόπο (των προγόνων περισσότερο παρά δικό μας, έτοιμα τα βρήκαμε σχεδόν) ενοχλεί τους άρχοντες. Οι οποίοι άρχοντες προτιμούν ένα πειθήνιο στρατό από θρησκόληπτους που αλληλοσπαράζονται με ευχαρίστηση χωρίς να χρειαστεί καν να απασχοληθούν οι "Αρχές" μαζί τους για θέματα κλοπής, απιστίας, μοιχείας και λοιπά και λοιπά.
Και οι άρχοντες σπονσοράρουν με κάθε τρόπο το φασισμό των θεοκρατών, το φασισμό που λέγεται "Ισλάμ", με το πρόσχημα της ελευθερίας στην οποία ελευθερία χωράει και η ελευθερία του αποκεφαλιστή, βομβιστή, βιαστή μέσα - κατ' αυτούς τουλάχιστον.
Παραέχουμε γίνει ξύπνιοι για τα γούστα τους, όσο πιο γρήγορα αφανιστούμε και αντικατασταθούμε από αγράμματα ζώα που πέφτουν στα τέσσερα και προσκυνούν τον Τίποτα πέντε φορές τη μέρα, ΤΟΣΟ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ. Και βλέπω, άτομα που υποτίθεται πρεσβεύουν τα δίκια του λαού και την αριστερά (!!!) να υποστηρίζουν το δίκαιο του Ισλάμ, το δικαίωμα του κάθε πρωτόγονου αληταρά να έρθει στη χώρα μου για να την κάνει σαν τη δική του βρωμοχώρα που την εγκατέλειψε ακριβώς επειδή δεν τη γούσταρε, και μου' ρχεται να ξεράσω.
Οι "αριστεροί" απ' όσο θυμάμαι, τη θρησκεία, την κάθε θρησκεία την αποκαλούσαν "όπιο των λαών" και την απέπεμψαν όπου κι αν πέρασαν και επικράτησαν είτε με επανάσταση είτε με ψηφοφορία.
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ όποιος στηρίζει με οποιοδήποτε τρόπο τους θεόπληκτους ισλαμιστές και τα συμφέροντά τους, είναι ΦΑΣΙΣΤΑΣ και προδότης των αγώνων κάθε ανθρώπου που αγωνίστηκε για την ελευθερία της έκφρασης, εκατομμύρια άνθρωποι πέθαναν στην προσπάθεια αυτή πιστεύοντας στις θεωρίες του Μαρξ και του Ενγκελς (άσχετα από τα μετέπειτα θλιβερά αποτελέσματα που όλοι γνωρίζουμε, το κίνητρο ήταν πάντα η ισότης, η αδελφοσύνη και η ελευθερία).
Είναι όλοι τους, "αριστεροί", "δημοσιογράφοι", "φιλάνθρωποι" προδότες όχι των ιδεών μου ή των ιδεών σας ή των ιδεών αριστεράς και δεξιάς αλλά προδότες του ανθρώπινου πολιτισμού.
Και μπορεί το Ισλάμ να είναι μια αντίδραση στην εξωφρενικά πολυσχιδή πλέον ευρωπαική κοινωνική συμπεριφορά που ομολογουμένως λόγω του άκρατου ελευθεριασμού της έχασε τις βάσεις της με αποτέλεσμα όποιος θέλει να κάνει ό, τι θέλει και αν κανείς διαμαρτυρηθεί, του πετάμε τη φόλα του ρατσισμού κι απο' δω παν κι άλλοι:
`Εχουμε να αντιτάξουμε κάτι; Μιλάμε για "Θεό" ενάντια σ' εμάς που είμαστε απλά "άνθρωποι". Οι δικοί μας Θεοί είναι μετριοπαθείς... δεν επαρκούν για να εναντιωθούν στην μηχανή του κιμά που' ρχεται αγριεμένη κατά πάνω μας. Και ενώ εμείς ανεχόμαστε και αποδεχόμαστε κάθε είδους διαφορετικότητα, η διαφορετικότητα που επιθυμεί να ισοπεδώσει τους πάντες γίνεται αποδεκτή δια της αποχής και της σιωπής των ανθρωπαρίων που έχουμε καταντήσει, ανίκανοι να αγωνιστούμε έστω και για στοιχειώδη καθημερινά πράγματα εκφράζοντας παράπονα στο γείτονα για τη φασαρία ή στον νεαρό που άναψε τσιγάρο μέσα στο λεωφορείο. Σκύβουμε το κεφάλι φοβισμένοι και το ανεχόμαστε, μπας και βγάλει κανένα μαχαίρι και μας σφάξει.
Γίναμε ζώα;
Σα ζώα θα πεθάνουμε τότε, από άλλα ζώα πολύ πιο άγρια.
Αγριέψτε διότι χανόμαστε. 
Δημήτρης Καρατζᾶς