20/5/14

Τά δύο μεγάλα ψεύδη στόν τρόπο ἀντίληψης τής σύγχρονης κοινωνίας


Δύο μεγάλα ψεύδη έχουν ενσωματωθεί στο σύγχρονο τρόπο αντίληψης της κάθε σύγχρονης κοινωνίας.
Το πρώτο είναι, η υπόθεση πως εάν διαφωνείς με τον τρόπο ζωής κάποιων, αυτό σημαίνει πως τους φοβάσαι ή τους μισείς. 
Και αυτό έχει επικρατήσει να αποκαλείται "~φοβία" (όπως ξενοφοβία, ομοφοβία κλπ) και μισαλλοδοξία, κατ' επέκταση "ρατσισμός
...

Το δεύτερο είναι η υπόθεση πως αν αγαπάς ή έστω, αποδέχεσαι, κάποιους διαφορετικούς από εσένα, είτε ξένοι είτε αλλόθρησκοι είτε διαφορετικού σεξουαλικού προσανατολισμού, θα πρέπει να αποδέχεσαι στο σύνολό της οποιαδήποτε πρακτική ή συνήθεια ή έθιμο αποτελεί μέρος του τρόπου ζωής τους.
Ούτε το ένα, ούτε το άλλο, όμως, αντιπροσωπεύουν την πραγματικότητα.

Διαφωνώ και διαμαρτύρομαι για πράξεις και ενέργειες αντίθετες με τη δική μου κουλτούρα. Απαιτώ, όποιος επιθυμεί να συγκατοικήσει στη χώρα όπου γεννήθηκα, να συμμορφώνεται με τα δικά μου δεδομένα, παραδόσεις, αξίες, πρακτικές και γενικώς τον τρόπο ζωής. Ξενόφερτα ήθη και έθιμα που ποικίλλουν από την πολυγαμία έως την διατροφή με κατοικίδια, δεν έχουν θέση στην πατρίδα μου και όποιος επιθυμεί να τα πράττει, ας βρει την κατάλληλη χώρα όπου αυτά αποτελούν θεσμούς. 

Δε φοβάμαι ούτε μισώ κανέναν. `Οποιος επιθυμεί να ασπαστεί τον τρόπο ζωής μου, ας κοπιάσει, όποιος επιθυμεί να αποικίσει τη χώρα μου να σηκωθεί να φύγει. Δεν είμαι υποχρεωμένος να ανέχομαι οτιδήποτε είτε πρόκειται για δημόσια γύμνια από "μετανάστες" που έρχονται από τον Αμαζόνιο για να ζητήσουν πολιτικό άσυλο στη χώρα μου, είτε για δημόσιο κουκούλωμα με μπούργκα από άλλους που προέρχονται από τις αυστηρά ισλαμοκρατούμενες χώρες της Αραβίας. Αν δεν ήρθαν εδώ για να αλλάξουν τον εαυτό τους σε κάτι καλύτερο, ας πάνε απλώς πίσω στη χώρα τους. 

Διαφωνώ λοιπόν με την κουλτούρα ορισμένων λαών. Αυτό δε σημαίνει ότι θα έπαιρνα τα όπλα για να πάω στη χώρα τους και να επιβάλλω με τη βία τη δική μου κουλτούρα. Αφού τους αρέσει η μπούργκα και η οποιαδήποτε παραξενιά, γούστο και καπέλο τους, αλλά ΟΧΙ στη δική μου χώρα.

Εδώ, έχουμε μάθει από την αρχαιότητα, να δείχνουμε το πρόσωπό μας στους άλλους, να έχουμε κάθε ελευθερία ανάπτυξης της προσωπικότητάς μας ακόμα και με την πιο ακραία μορφή ντυσίματος και συμπεριφοράς.

Εδώ, έχουμε από τα πανάρχαια χρόνια, δώσει στις γυναίκες δύναμη και δικαίωμα να παρεμβαίνουν στα τεκταινόμενα της ιστορίας αλλάζοντας, συχνά, τη ροή της.

Εδώ, δεν έχουμε αμμοθύελλες για να απαιτείται η ένδυση με κελεμπίες και τουρμπάνια, έχουμε πάντα καλό καιρό και η ελευθερία της προσωπικότητάς μας έχει κερδηθεί προ πολλού από τους πολίτες.

Η παραμονή οποιουδήποτε στο σπίτι μου ως 'φιλοξενούμενος', αυτοδικαίως σημαίνει τη συμμόρφωσή του με τους κανόνες που θέτω ως νοικοκύρης. 

Το αυτό επιθυμώ και για την πατρίδα μου. Και αυτό δεν σημαίνει ότι οποιοδήποτε μίζερο ανθρωπάριο, έχει το δικαίωμα να μου προσάψει τη ρετσινιά του 'ξενόφοβου' ή του 'ρατσιστή'.


Δημήτρης Καρατζάς