26/4/14

Οι νέες καλλιέργειες με… κέρδη


Του Λευτέρη Ζαβλιάρη
«Μητήρ απάντων γαία και κοινή τροφός» ανέφερε σε ένα από τα γραπτά του ο αρχαίος ποιητής Μένανδρος, θέλοντας με αυτόν τον τρόπο να επισημάνει την εξάρτηση του ανθρώπου από τη γη η οποία παράγει όλα όσα χρειάζεται για να ζήσει. Μπορεί να έχουν περάσει αρκετοί αιώνες από την εποχή του Μένανδρου, μπορεί οι τρόποι καλλιέργειας να έχουν αλλάξει εντελώς με την τεχνολογία να αποτελεί το α και τα ω για τον σύγχρονο αγρότη, ωστόσο η γη δε σταματά να εκπλήσσει με αυτά που μπορεί να προσφέρει...

Ορισμένοι, που γνωρίζουν καλά τι σημαίνει πρωτοπορία στην καλλιέργεια, το έχουν καταλάβει εδώ και κάποια χρόνια πως η σπορά ορισμένων πρωτοποριακών φυτών, αλλά και η υιοθέτηση νέων τρόπων καλλιέργειας σε παραδοσιακά φυτά, μπορούν να φέρουν σε ένα φάσμα ετών κέρδη για τους καλλιεργητές. Άλλωστε η μεγαλύτερη μερίδα των αγροτών, ιδιαίτερα οι νέοι, στρέφονται προς τις νέες καλλιέργειες, αντιλαμβανόμενοι το γεγονός ότι τα φυτά και οι καρποί που καλλιεργούσαν οι παππούδες και οι πατεράδες τους έχουν πλέον κορεστεί. Αξίζει να σημειωθεί βέβαια, ότι οι νέοι τύποι καλλιεργειών όπως η στέβια και τα αρωματικά φυτά, ωθούν πολλούς νέους στο το να αφήσουν την πόλη και να εγκατασταθούν στην ύπαιθρο και να γίνουν αγρότες.
Η ελιά… αλλιώς
mixaniko-mazema-eliaΜπορεί το σήμα κατατεθέν του ελληνικού αγρού, η ελιά, είτε είναι βρώσιμη, είτε για ελαιοπαραγωγή να καλλιεργείται εδώ και αιώνες στη χώρα μας, ωστόσο νέοι τρόποι καλλιέργειας κάνουν το συγκεκριμένο προϊόν κερδοφόρο για τους αγρότες. Σύμφωνα με τον Θανάση Γκέρτση, καθηγητή του Perrotis College της Αμερικάνικης Γεωργικής Σχολής, η καλλιέργεια της ελιάς σε υπέρπυκνα σχήματα σε συνδυασμό με το μάζεμα του καρπού με μηχανήματα είναι αυτό που συμφέρει περισσότερο τον καλλιεργητή της ελιάς. «Το μεγάλο πλεονέκτημα  είναι το κόστος συγκομιδής που είναι πολύ μικρότερο. Από το παραδοσιακό 80% της τιμής παραγωγού, το κόστος πέφτει στο 15% με 20%. Πρόκειται για μια τελείως διαφορετική προσέγγιση της καλλιέργειας της ελιάς», αναφέρει στην «Κ» π ο κ. Γκέρτσης. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο συγκεκριμένος τρόπος καλλιέργειας απαιτεί την τοποθέτηση 50 με 170 δέντρων σε έκταση ενός στρέμματος σε γραμμικά συστήματα ώστε ο καρπός να μαζεύεται με μηχανή. «Υπάρχει ένα μηχάνημα το οποίο περνάει μέσα από τα δέντρα που στα τοιχώματα του διαθέτει μπάρες οι οποίες δονούνται με αποτέλεσμα ο καρπός να πέφτει σε μία «ποδιά», ενώ στη συνέχεια με κινούμενους ιμάντες ο καλλιεργητής παίρνει τις ελιές καθαρισμένες χωρίς φύλλα και σκόνη», εξηγεί ο κ. Γκέρτσης. Όπως λέει μάλιστα, με αυτόν τον τρόπο η παραγωγή είναι μεγαλύτερη, η ποιότητα του ελαιόλαδου είναι εξίσου καλή ή και καλύτερη από τις συμβατικές καλλιέργειες. Η συγκεκριμένη τεχνική εφαρμόζεται τα τελευταία χρόνια σε περιοχές όπως το Αγρίνιο, η Λάρισα, η Πελοπόννησος και η Βόρεια Ελλάδα, σε δέντρα που αποτελούν κλώνο της κορωνέικης ποικιλίας και της ισπανικής ποικιλίας arbequina.
Στέβια η γλυκιά
stevia-kuvoiΕρχόμενο πριν από μόλις λίγα χρόνια από τα τροπικά κλίματα της Κεντρικής Αμερικής, λίγοι περίμεναν το φυτό στέβια να διεκδικεί σήμερα επάξια την αντικατάσταση μέρους της παραγωγής της ζάχαρης. Η ουσία που παράγεται από το συγκεκριμένο φυτό, η κρυσταλλική στεβιόλη, αποτελεί ένα προϊόν που τυγχάνει ευρείας αποδοχής σε Αμερική, Ευρώπη και φυσικά στην Ελλάδα. «Πρόκειται για ένα από τα λεγόμενα «πολιτικά φυτά» αφού φιλοδοξεί να χτυπήσει κατά μέτωπο την αυτοκρατορία της ζάχαρης», επισημαίνει ο Θανάσης Γκέρτσης. Αρκετοί είναι οι αγρότες που έχουν προχωρήσει στην καλλιέργεια του συγκεκριμένου φυτού-φυσικού γλυκαντικού, ειδικότερα στην περιοχή της Καρδίτσας, καθώς θεωρείται ένα αγροτικό προϊόν με προοπτική. Ωστόσο, σύμφωνα με τον κ. Γκέρτση, ένα από τα «αγκάθια» στην καλλιέργεια της στέβια που δεν προσφέρει άμεση απόσβεση των χρημάτων της επένδυσης, είναι η ανυπαρξία εγκαταστάσεων επεξεργασίας της πρώτης ύλης στην Ελλάδα. «Κάτι τέτοιο έχει προστιθέμενη αξία παραγωγής, εωσότου ξεκινήσει η επεξεργασία και στη χώρα μας», τονίζει ο κ. Γκέρτσης.
Κράνο με πατέντα!
kranaΠριν από λίγα χρόνια, ο Κωνσταντίνος Ντούλιας από την Κυψέλη Ημαθίας μετέφερε στη συμβατική καλλιέργεια έναν δημοφιλή καρπό του δάσους, το κράνο. Δεν έμεινε όμως μόνο εκεί αφού πιστοποίησε τις δύο ποικιλίες που δημιούργησε στο κοινοτικό γραφείο φυτικών ποικιλιών ως «Ντούλια 1» και «Ντούλια 2». Όπως λέει ο κ. Ντούλιας, «το συγκεκριμένο φυτό δεν το κρατάω μόνο για μένα αλλά το δίνω σε όποιον το θέλει», εξηγεί ο κ. Ντούλιας. Ο ίδιος λέει μάλιστα στους αγρότες που ενδιαφέρονται για την καλλιέργεια του είδους που αυτός δημιούργησε, πως πρόκειται για μια επένδυση του μέλλοντος. «Το φυτό μπορεί να δώσει καρπό από τον  τέταρτο, τον πέμπτο ή τον έκτο χρόνο της καλλιέργειας του εάν αυτή γίνει σωστά και πάνω στην δεκαετία βρίσκεται σε πλήρη καρποφορία», επισημαίνει ο κ. Ντούλιας, σημειώνοντας ότι ένα στρέμμα καλλιέργειας μπορεί να δώσει έναν τόνο καρπό περίπου. Τα προϊόντα από το κράνο είναι πάρα πολλά, με τον κ. Ντούλια μάλιστα να μας εκμυστηρεύεται ότι το τελευταίο προϊόν που ετοιμάζει μέσω της μονάδας που διαθέτει να είναι τα συμπληρώματα διατροφής από τον συγκεκριμένο καρπό, ο οποίος καλλιεργείται χωρίς φυτοφάρμακα και διαθέτει έντονα αντιοξειδωτικά φαινολικά παράγωγα.