22/4/14

Αλλεπάλληλες οι επιθέσεις σε βάρος του ιδιωτικού τομέα


Όλοι οι επαγγελματίες έχουν να γκρινιάζουν για τις σχέσεις τους με το κράτος. Είτε πρόκειται για την Εφορία είτε για τα ασφαλιστικά ταμεία. Όπου επιχειρήθηκε να γίνουν αλλαγές, τα πράγματα έγιναν χειρότερα από ό,τι ήταν πριν για τον επιχειρηματικό κόσμο. Η επίσημη εκδοχή είναι ότι γι΄ αυτό ευθύνεται η τρόικα. Η αλήθεια είναι λίγο διαφορετική: Οι «δικοί μας» επέρριψαν όλες τις ευθύνες για την κακοδαιμονία της χώρας στον ιδιωτικό τομέα και υιοθέτησαν μια σκληρή και εκδικητική γραμμή σε βάρος του....
Οι γραφειοκράτες επιχειρούν να αποκλείσουν τη σαρωτική και αναγκαία μεταρρύθμιση του δημόσιου τομέα, επειδή ο τρόπος λειτουργίας της κρατικής μηχανής εξυπηρετεί απόλυτα τα δικά τους ζωτικά συμφέροντα. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι οι ίδιοι επιβίωσαν επί σειρά δεκαετιών, άλλοτε υπό την μπλε κι άλλοτε υπό την πράσινη σημαία. Αυτό, άλλωστε, που πάντοτε ένωνε τη Νέα Δημοκρατία με το ΠΑΣΟΚ ήταν ο έρωτάς τους για το κράτος.

Τι μας λένε σήμερα; Ότι δεν είναι πολλά τα έξοδα που κάνει το κράτος, αλλά λίγοι οι φόροι που πληρώνουν οι ελεύθεροι επαγγελματίες. Κι έτσι εξαπολύθηκε ένα φοροκυνηγητό σε βάρος δικαίων και αδίκων. Υπάρχει πράγματι θέμα συζήτησης, και μάλιστα σοβαρό. Όχι, όμως, στη βάση που τοποθετείται. Το γεγονός ότι δεν κόβει αποδείξεις η συντριπτική πλειονότητα των υδραυλικών, για παράδειγμα, δεν σημαίνει ότι κάνουν το ίδιο και οι βιοτεχνίες ή τουλάχιστον όσες έχουν ακόμη απομείνει στη χώρα. Επίσης, κάποιος θα πρέπει να ενημερώσει τους κρατικοδίαιτους ότι η οικοδομή έχει πεθάνει και δεν θα μπορέσουν έτσι ή αλλιώς να συγκεντρώσουν σήμερα φόρους, ακόμα κι αν γυρίσουν ανάποδα όλους τους υδραυλικούς και τους ηλεκτρολόγους της χώρας. Είναι άλλο πράγμα η φοροδιαφυγή και άλλο το κυνήγι μαγισσών.

Μήπως είμαστε υπερβολικοί και βλέπουμε παντού φαντάσματα; Ο άνεργος αντιμετωπίζεται σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου με συμπάθεια. Εκείνος που έχει χάσει τη δουλειά του δεν έχει εισοδήματα και βρίσκεται σε δυσχερή θέση. Στην Ελλάδα, ο ελεύθερος επαγγελματίας που έχει χρεοκοπήσει συμβαίνει να οφείλει εισφορές στον ΟΑΕΕ και, αν έχει την ατυχία να αρρωστήσει, κινδυνεύει να πεθάνει στο πεζοδρόμιο. Αν δεν αρρωστήσει, κινδυνεύει μέχρι και με κατάσχεση της περιουσίας του ή ακόμα και με φυλακή! Κι αυτό επειδή δεν μπόρεσε να πληρώσει τον ασφαλιστικό του οργανισμό, ο οποίος, υποτίθεται, υπάρχει για να τον προστατεύσει μην τυχόν και τον βρει κανένα κακό. Και το χειρότερο κακό, τελικά, είναι το ότι βρέθηκε ασφαλισμένος – εγκλωβισμένος σε αυτόν ειδικά τον οργανισμό! Αν αυτό δεν είναι απόδειξη της εκδικητικής μανίας ενός πανίσχυρου και ανάλγητου κρατικού μηχανισμού, ας μας πείτε εσείς πώς αλλιώς μπορούμε να το χαρακτηρίσουμε.

Το κέρδος βρισκόταν πάντα υπό διωγμό στην Ελλάδα και ο κρατισμός ήταν επί σειρά δεκαετιών η επίσημη θρησκεία. Θα περιμέναμε ότι, λόγω της κρίσης, πολλά πράγματα θα άλλαζαν. Η σκληρή πραγματικότητα, όμως, είναι ότι τα σπασμένα της κρίσης τα πλήρωσε ο ιδιωτικός τομέας και όχι ο δημόσιος, που ευθύνεται κατά κύριο λόγο για ό,τι ζούμε σήμερα.

Θανάσης Μαυρίδης