9/3/14

Το ΝΑΤΟ, ο άξονας Ρωσίας-Πεκίνου και η «Ελλαδίτσα»

 Του Δημητρίου Σκράπαρη

      Η πραγματικότητα απλή. Η Ρωσία πραγματοποίησε στρατιωτική επέμβαση στην Κριμαία, το ΝΑΤΟ (Βρετανία-ΗΠΑ δηλαδή) αντέδρασε με ανακοινώσεις περί επιβολής κυρώσεων και η Ελλαδίτσα, με πρόσχημα την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επεχείρησε να ορθώσει το ανάστημά της στην «Ρωσική αρκούδα».
Γιατί όμως; Για ποιο λόγο να κινείται έτσι η Ελληνική πολιτική ηγεσία; Ποιο το ιστορικό υπόβαθρο που την παρακινεί να αντιδράσει με τέτοιο τρόπο; Τι κόστος ή τι κέρδος μπορεί να έχει όλο αυτό για εμάς;
Όμως, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Και ως αρχή εννοούμε βεβαίως την ανεξαρτησία του Ελληνικού κράτους το 1830.....


Η επιρροή της Βρετανίας στην Ελλάδα και ο Λόρδος Βύρων

Σήμερα, πολλοί αγνοούμε μία πολύ βασική διπλωματική σχέση που ανέπτυξε εκείνη την εποχή η τότε Ελληνική πολιτική ηγεσία, με την Αγγλία. Το 1823, μετά τον Απελευθερωτικό Αγώνα του Έθνους, επισκέφθηκε την Ελλάδα ο Βρετανός Λόρδος Βύρων. Ο ίδιος, βαθύτατα φιλέλληνας, πείθεται από τους εκπροσώπους του Βρετανικού κεφαλαίου να «εκστρατεύσει» στην Ελλάδα και να μεσολαβήσει στην συμφωνία για την παροχή δανείων από την Αγγλία στο νεοσύστατο τότε Ελληνικό κράτος.
Σύμπασα η «συμπονούσα» τότε Ευρώπη, με τις τότε Μεγάλες Δυνάμεις, ξεκίνησαν έναν αγώνα δρόμου για το ποιος θα πετύχαινε πρώτος δανειακή συμφωνία με την Ελλάδα. Στον τότε κόσμο, όπως και στον σημερινό, η δανειακή υποχρέωση μιας χώρας σε μια άλλη σήμαινε αυτόματα και την αδήλωτη υποδούλωσή της.
Με την πάροδο των ετών αυτή η διπλωματική υποδούλωση της χώρας έγινε βαθύτερη, μετατρέποντας παράλληλα την πολιτική ηγεσία της Ελλάδας σε διπλωματικό γραφείο εξυπηρέτησης και επιδίωξης των αγγλικών συμφερόντων. Μετά από σχεδόν έναν αιώνα από την Β΄ Εθνοσυνέλευση στο Άστρος και την υπογραφή της πρώτης δανειακής σύμβασης το 1823, φτάνουμε στο αποκορύφωμα της καταστροφής της Ελλάδας από την διπλωματική εξάρτηση με την Βρετανία. Φτάνουμε στην Μικρασιατική καταστροφή του 1922.
Ενώ από την μία οι Βρετανοί πίεζαν διπλωματικά την Ελλάδα, ιδιαίτερα μετά και τις νικηφόρες μάχες, να συνεχίσει την στρατιωτική της προέλαση στα βάθη της Τουρκίας, από την άλλη μαζί με τους Γάλλους, τους Ιταλούς και τους Ρώσους προμήθευαν τους Νεότουρκους του Ατατούρκ με πολεμικό υλικό και ταυτόχρονα η Γαλλία ακύρωσε την συνθήκη των Σεβρών.
Έτσι η Ελλάδα βρέθηκε εκτεθειμένη στις ορδές των Νεότουρκων. Εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες σφαγιάστηκαν και πάνω από δύο εκατομμύρια εκδιώχθηκαν βιαίως από τις πατρογονικές εστίες. Και σαν να μην έφτανε αυτό, καταδιώχθηκαν αγρίως και πολλοί εφονεύθησαν από τις ορδές των Τσετών, ακόμη και όταν βάδιζαν στον τραγικό εκείνο δρόμο του ξεριζωμού.
Και πάλι, ακόμη και αυτό δεν στάθηκε αρκετό για να αποτελέσει διπλωματικό «μάθημα» για την τότε πολιτική ηγεσία της Χώρας.
Μετά από δεκαοχτώ χρόνια ξεσπά ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Ο φασιστικός στρατός του άξονα κατακτά τα ευρωπαϊκά εδάφη σε χρόνο ρεκόρ. Η Βρετανία βρίσκεται πολιορκημένη και ταυτόχρονα αποκλεισμένη, λόγω της ιδιαίτερης γεωγραφικής της τοποθεσίας. Η Ρωσία (τότε ΕΣΣΔ), αρχικά απολαμβάνει την ουδετερότητά της μετά και από το Σύμφωνο Μολότοβ - Ρίμπεντροπ και κατόπιν, για τα δικά της συμφέροντα σαφώς, αποφασίζει να εμπλακεί στην πολεμική αυτή σύρραξη και αναλαμβάνει ενεργητικό ρόλο στις επιχειρήσεις κατά του άξονα, ενώ παράλληλα στέκεται ως φράγμα στα ανατολικά της Ευρώπης.
Η τελευταία ευρωπαϊκή χώρα που αντιδρά σθεναρά στην παντοδύναμη ναζιστική πολεμική μηχανή; Η Ελλάδα.
Είναι τόσο σημαντικός ο ρόλος της «Ελλαδίτσας» εκείνη την εποχή που ο πρωθυπουργός της Βρετανίας Ουίνστον Τσώρτσιλ δεν έπαψε στιγμή να εκθειάζει την Ελληνική αντίσταση, να στέλνει στρατιωτική βοήθεια με Βρετανούς στρατιώτες, αλλά και με βομβαρδισμούς από Βρετανικά αεροσκάφη να καταστρέφει καίριες θέσεις των Γερμανών Ναζί. Μάλιστα, παραλίγο, η γνωστή «Απόβαση της Νορμανδίας» (Operation Overlord), να ονομαστεί «Απόβαση του Ταίναρου», καθώς οι Βρετανοί είχαν αφήσει επίτηδες να διαρρεύσουν στοιχεία πως οι συμμαχικές δυνάμεις θα αποβιβαστούν στην Πελοπόννησο και όχι στην Νορμανδία.
Ωστόσο, είναι σημαντικό να αναφέρουμε πως η Ελλάδα ανανέωσε την δανειακή της υποδούλωση με την Βρετανία και πλέον και με τις ΗΠΑ, μεταξύ των ετών 1923-1940 (αναφέρονται αυτές οι δύο χώρες, καθώς στο συνολικό ποσό που δανειοδοτήθηκε, η μεν Βρετανία συμμετείχε με 48% και οι ΗΠΑ με 31%, το υπόλοιπο 21% καλύφθηκε από το Βέλγιο, την Σουηδία, την Γαλλία, την Ολλανδία, την Ελβετία, την Αίγυπτο και την Ιταλία). Επίσης χρήσιμο είναι να υπενθυμίσουμε ότι κατά την διάρκεια της Γερμανικής κατοχής η Ελλάδα υποδουλώθηκε εκ νέου με αναγκαστικά δάνεια προς τον γερμανό κατακτητή.
Μετά την απελευθέρωση από τον γερμανικό ναζισμό η Βρετανία με σύμμαχο και συνοδοιπόρο τις ΗΠΑ συνέχισαν την προσπάθεια υπερχρέωσης της Χώρας μας με νέα δάνεια και εξοπλιστικά προγράμματα. Η Ελλάδα μαζί με τις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης εντάχθηκαν στο σχέδιο Μάρσαλ.
Από το σχέδιο Μάρσαλ η Χώρα έλαβε συνολικά 366 εκατομμύρια δολάρια, με ελάχιστα από αυτά να πηγαίνουν στη πραγματική οικονομία και στον απλό λαό που προσπαθούσε να ορθοποδήσει.
Παράλληλα από το 1943 έως το 1949 η Ελλάδα οδηγήθηκε σε εμφύλιο πόλεμο με τους πρωταγωνιστές να βρίσκονται είτε υπό τις απροκάλυπτες, αλλά και προκλητικές μεθοδεύσεις και παρεμβάσεις της Βρετανίας και της Σοβιετικής Ένωσης.


Ο εμφύλιος πόλεμος στην Ελλάδα, η τουρκική εισβολή στην Κύπρο και ο ρόλος Βρετανίας-ΗΠΑ (ΝΑΤΟ)

     Ήταν πάντα σαφής ο ρόλος και οι κινήσεις τις Βρετανίας κατά την διάρκεια των Δεκεμβριανών το 1944. Η υποκίνηση εξεγέρσεων και συγκρούσεων, το διαρκές ψυχροπολεμικό κλίμα και η εναπόθεση «σπινθήρων» μεταξύ των δύο επίμαχων παρατάξεων του Ελληνικού λαού, μας κόστισαν έναν εμφύλιο πόλεμο. Το έτος 1952 είναι το κομβικό σημείο στο οποίο η Ελλάδα εισέρχεται στην Βορειοατλαντική συμμαχία (ΝΑΤΟ). Από αυτό το σημείο κι έπειτα αρχίζει πάλι η σοβαρή επέμβαση των Βρετανών και των ΗΠΑ στα εσωτερικά της Χώρας, με αποκορύφωμα την εισβολή των τουρκικών στρατευμάτων στην Κύπρο το 1974.
Με άλλα λόγια, τα συμφέροντα των Βρετανών στην Κύπρο συνέπιπταν με τα συμφέροντα των Τούρκων και η έμμεση ή και άμεση υποστήριξη από πλευράς των Βρετανών υπήρξε ανενδοίαστα πραγματική. Η αντίδραση της υποτυπώδους Ελληνικής πολιτικής ηγεσίας της εποχής απέναντι στην συμπεριφορά της Βρετανίας μπορεί κάλλιστα να χαρακτηριστεί από άνευρη και αδιάφορη έως επικίνδυνα και ολέθρια συγκαταβατική, με μοναδική αξιόλογη διαμαρτυρία την αποχώρηση από την υποχρέωση συμμετοχής στις στρατιωτικές ασκήσεις του ΝΑΤΟ, που όμως επανήλθε το 1980.
Εδώ είναι υποχρεωτική μία παρένθεση. Το ΝΑΤΟ βροντοφωνάζει ότι προστατεύει τις χώρες εντός της συμμαχίας, κάτι που προφανώς δεν αποδείχτηκε στην περίπτωση της Κύπρου. Η Ελλάδα και η Τουρκία έγιναν την ίδια ημέρα μέλη του ΝΑΤΟ, την 18η Φεβρουαρίου του 1952. Ωστόσο, η εκκωφαντική σιωπή του ΝΑΤΟ (πάντα με ηγέτες Βρετανία-ΗΠΑ) καθ’ όλη την διάρκεια της στρατιωτικής επέμβασης των ορδών του Αττίλα, είναι κάτι που εμείς, ο Ελληνικός Λαός, θα το θυμόμαστε για πάντα!

Η κρίση στην Ουκρανία, ΝΑΤΟ εναντίον Ρωσίας-Κίνας και ο πολύς… Ευάγγελος Βενιζέλος

Σήμερα η Ρωσία κατέλαβε την Κριμαία και το ΝΑΤΟ αντιδρά με καταγγελίες εις βάρος της για παραβίαση της εθνικής κυριαρχίας της Ουκρανίας, για ένοπλη εισβολή και για πολλά άλλα, απειλώντας ταυτόχρονα με κυρώσεις.
Το ΝΑΤΟ κατηγορεί την Ρωσία για κάτι που το ίδιο έκανε σε πάρα πολλές χώρες, μεταξύ των οποίων η Κορέα, το Βιετνάμ, το Ιράκ, η Σερβία με το Κόσσοβο, το Αφγανιστάν, ξανά το Ιράκ, η Λιβύη, η Αίγυπτος, η Συρία (όχι ξεκάθαρη εμπλοκή αλλά εμφανέστατα υποκινεί την βία) και τώρα, καθώς φαίνεται, σειρά έχει η Ουκρανία.
Σε όλες αυτές τις χώρες, λόγω του ΝΑΤΟ θρηνούμε θύματα. Με την επέμβαση της Ρωσίας στην Κριμαία και την κατάληψή της δεν άνοιξε ρουθούνι. Τουλάχιστον ως τώρα, που η κατάσταση ελέγχεται κυρίως από την Ρωσία και αυτό ακριβώς είναι που θέλει το ΝΑΤΟ να αλλάξει άμεσα.
Σε αυτές τις κρίσιμες στιγμές εμφανίζεται και ο πολύς Ευάγγελος Βενιζέλος, ο οποίος με την δικαιολογία ότι η Ελλάδα βρίσκεται στην προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δράττεται της ευκαιρίας και νομιμοποιεί με μία συμβολική κίνηση την παράνομη κυβέρνηση της Ουκρανίας και ταυτόχρονα κατηγορεί την Ρωσία.
Για ακόμη μια φορά και μετά από όλα τα δεινά που έχει υποστεί η Χώρα μας από το ΝΑΤΟ -και κυρίως από το δίδυμο της καταστροφής Βρετανία-ΗΠΑ- ο πολύς Ευάγγελος Βενιζέλος αναλαμβάνει τον ρόλο του κατηγόρου απέναντι ίσως στην μοναδική χώρα που προέβη σε άμεσες κινήσεις παροχής υποστήριξης και οικονομικής βοήθειας στην Ελλάδα,  με τα σχετικά ανταλλάγματα βεβαίως.
Την ίδια ώρα, οι «σύμμαχοί» μας, και μέλη του ΝΑΤΟ, αδιαφορούν για τον Ελληνικό Λαό, συμπεριφέρονται ως τοκογλύφοι, αδιαφορούν για τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας, κατηγορούν και καταδιώκουν κάθε τι Ελληνικό στον κόσμο και ταυτόχρονα καθυβρίζουν διαρκώς τους Έλληνες Πολίτες.
Αλήθεια κύριε Βενιζέλε, πόσο υπερήφανος αισθάνεστε που συνεχίζετε να είστε δούλος της Αγγλίας, των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ; Είστε υπερήφανος που όχι μόνο δεν μιλήσατε με ουδετερότητα, αλλά τουναντίον βιαστήκατε να επιλέξετε και πλευρά; Τελικά, πόσο υπερήφανος αισθάνεστε για όλα αυτά που οι ΔΙΚΕΣ σας ενέργειες θα κοστίσουν στον Ελληνισμό;
Μάλλον είστε υπερήφανος και φαίνεστε… Δυστυχώς!

Μήπως είστε Υπουργός εξωτερικών του ΝΑΤΟ ή κάποιας άλλης συμμαχίας και όχι των Ελλήνων;

Δημήτρης Σκράπαρης
Μέλος Σ.Ε. Κινήματος 3ης Ἀπριλίου

1 σχόλιο:

  1. Υπήρχε καμιά αμφιβολία για το "ποιόν" του Βενιζέλου, ή της "κυβέρνησης" γενικότερα;
    Ξενούδης

    ΑπάντησηΔιαγραφή