15/1/14

Η ένοχη σιωπή στην εξόντωση των Χριστιανών στην Μέση Ανατολή από τους φανατικούς ισλαμιστές


Με μια ένοχη σιωπή η διεθνή κοινότητα και η συνήθως ευαίσθητη για θέματα θρησκευτικής συνείδησης και ελευθερίας, Δύση, παρακολουθούν απαθώς την μεθοδική εξόντωση των χριστιανών και την εξαφάνιση της χριστιανικής παρουσίας στην κοιτίδα του Χριστιανισμού την Μέση Ανατολή.

Η είδηση ότι ανήμερα των Χριστουγέννων ένα παγιδευμένο αυτοκίνητο έξω από μια χριστιανική εκκλησία στην Βαγδάτη άφησε πίσω του 34 νεκρούς οι περισσότεροι πιστοί που είχαν παρακολουθήσει την Λειτουργία, άφηνε αδιάφορα τα διεθνή ΜΜΕ και τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις .Όπως ακριβώς συνέβη και με την είδηση για την κατάληψη από ακραίους τζιχαντιστες του ιστορικού συριακού Μοναστηριού στην Μααλουλα απ όπου απήχθην και ελληνορθόδοξες καλογριές.

Στον Λίβανο στην Βηρυτό την δεύτερη κιόλας ημέρα του 2014 φανατικοί ισλαμιστές έβαλαν φωτιά σε ένα από τα «ζωντανά» μνημεία του χριστιανισμού (και του διαφωτισμού) της περιοχής, στην μεγάλη ιστορική βιβλιοθήκη του ελληνορθόδοξου ιερέα Ibrahim Surouj. Περισσότεροι από τούς μισούς από τους 80.000 χιλιάδες τόμους και χειρόγραφα της βιβλιοθήκης έγιναν στάχτη….

Η σιωπή της διεθνούς κοινότητας απέναντι σε αυτή την τρομακτική επιχείρηση «θρησκευτικής κάθαρσης» προκαλεί εύλογα ερωτήματα ,συγκρίνοντας την ευαισθησία και την ετοιμότητα που υπήρχε στην Δύση για άμεση ακόμη και πολεμική αντίδραση στην διάρκεια των πολέμων της Πρώην Γιουγκοσλαβίας, ακόμη και στο άκουσμα της είδησης ότι υπήρξε έκρηξη μιας βόμβας η η απώλεια έστω και μιας ζωής μουσουλμάνου η αλβανού.

Αντιθέτως ειδικά μάλιστα στην Συρία η αντιπολίτευση, η οποία χρηματοδοτείται και ενισχύεται από την Δύση, δεν έδειξε κανένα ενδιαφέρον για την προστασία και της χριστιανική μειονότητας, εγκαταλείποντας χιλιάδες ανθρώπους στο έλεος των εγκληματικών συμμοριών της Αλ Κάιντα.
Σύμφωνα με στοιχεία που είδαν το φώς της δημοσιότητας σε ισραηλινή έρευνα πριν από μερικές εβδομάδες (και με κάθε επιφύλαξη φυσικά καθώς είναι δύσκολη η καταγραφή των μετακινήσεων του πληθυσμού και της ανεξέλεγκτης εξόδου από εμπόλεμες ζώνες), αναδεικνύεται μια τρομακτική συρρίκνωση των χριστιανών σε ολόκληρη την περιοχή.

Στο Ιράκ οι χριστιανοί υπολογίζεται ότι έχουν μειωθεί από 1,5 εκατομμύριο το 2003 σε 250 χιλιάδες, στην Συρία οι Χριστιανοί από 1,75 εκατομμύριο το 2010, δεν ξεπερνούν τώρα τις 450 χιλιάδες. Στην Αίγυπτο, παρά την ανατροπή της κυβέρνησης των Αδελφών Μουσουλμάνων, από το 2011 οι χριστιανοί Κόπτες έχουν μειωθεί κατά 1,25 εκατομμύριο από τα 9 εκατομμύρια συνολικά, ενώ και στον Λίβανο το 1 εκατομμύριο χριστιανοί βρίσκονται εγκλωβισμένοι στην όλο και πιο αιματηρή αντιπαράθεση των σιιτων της Χεζμπολαχ, των αντισυριακων δυνάμεων αλλά και της ολοένα πιο ενισχυμένης παρουσίας της Αλ Κάιντα στην χώρα. Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, ανάλογη κατάσταση παρατηρείται και στην Παλαιστινιακή Αρχή όπου ακόμη και στην Βηθλεέμ οι χριστιανοί κάτοικοι από το 60% έχουν περιορίσει τώρα σε λιγότερο από το 35%, ενώ στην λωρίδα της Γάζας έχουν απομείνει μερικές δεκάδες χριστιανοί από την άλλοτε ακμάζουσα κοινότητα των 2500 χριστιανών.

Το χριστιανικό στοιχείο κατόρθωσε να επιβιώσει στις χώρες της περιοχής λόγω και της ανεκτικότητας που έδειξαν για τους χριστιανούς όλα τα καθεστώτα του αραβικού εθνικισμού, αλλά τώρα πλέον έχουν στοχοποιηθεί από τους τζιχαντιστες που έχουν συρρεύσει από όλο τον κόσμο και με ορμητήριο την Συρία βάζουν πόδι σταδιακά και πάλι στο Ιράκ, αλλά και στον Λίβανο.

Οι ηγέτες της Δύσης και ειδικά οι χριστιανικές χώρες αναλαμβάνουν τεράστια ιστορική ευθύνη κλείνοντας τα μάτια σε αυτή την επιχείρηση εξαφάνισης από τον χάρτη των χριστιανών, στην κοιτίδα που γεννήθηκε ο χριστιανισμός. Κυρίως όμως αφήνουν το πεδίο ελεύθερο στις δολοφονικές ομάδες των σαλαφιστων να εκτελούν σήμερα χριστιανούς, αύριο ίσως τους σιίτες, ή τους μαρονιτες.

Νομιμοποιώντας έτσι τον νέο «ιερό πόλεμο» της Αλ Κάιντα, εναντίον των «απίστων»….