3/5/13

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ – ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΜΥΘΟΛΟΓΙΚΕΣ ΟΝΟΜΑΣΙΕΣ ΑΝΑ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ

Πάμπολλες περιοχές, κράτη, πόλεις και χωριά ανά τον κόσμο και ανά τους αιώνες έχουν Ελληνικά ονόματα ή ετυμολογούνται ως Ελληνικά.

Ας δούμε μία σημαντική παράμετρο. Την προέλευση των ονομάτων τους από την Ελληνική Μυθολογία.

Ενδεικτικώς η Ελληνικότητα σημαντικών περιοχών τμημάτων της Ελλάδος:


ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, εκ του Μακεδόνος πατρός του Άμαθου και του Πίερου, (πιθανόν εκ του Άμαθου η σημερινή Ημαθεία και εκ του Πίερου η Πιερία).
ΘΡΑΚΗ, κόρη του Ωκεανού και της Παρθενόπης, αδελφή της Ευρώπης.
ΚΡΗΤΗ, υπάρχουν πολλές εκδοχές. Αναφέρεται ως μία εκ των Εσπερίδων, ή κόρη αυτής, ή κόρη του Αστερίου και σύζυγος του Μίνωος, ή μητέρα της Πασιφάης κατόπιν σχέσεως της με τον Ήλιο. Επίσης κόρη του Δευκαλίωνος του υιού του Μίνωος και αδελφή του Ιδομενέως ή σύζυγος του Άμμωνος βασιλέως της Λιβύης ο οποίος και έδωσε το όνομα της στο γνωστό νησί.
ΚΥΠΡΟΣ, πατέρας της Εύνης συζύγου του Τεύκρου.

Ομοίως στην Ευρώπη:

ΕΥΡΩΠΗ, (η έχουσα ευρείαν όψιν), κόρη του Αγήνωρος και της Τηλεφάεσσας, αδελφή του Κάδμου, του Φοίνικος και του Κίλικα, απαχθείσα από τον μεταμορφωμένο σε ταύρο Δία.
ΔΥΡΡΑΧΙΟ, εκ του Δυρράχου ή Δυρραχίου υιού του Ποσειδώνος και της Μέλισσας, κατά τον Αππιανό ιδρυτής του Δυρραχίου.
ΓΑΛΑΤΕΙΑ, νηρηϊς κόρη του Νηρέως και της Δωρίδος, σύζυγος του κύκλωπα Πολυφήμου, εξ’ ου και ΓΑΛΛΙΑ (εκ του Γαλάτη ή Γάλα υιού της Γαλατείας).
ΒΙΕΝΝΗ, (σημ. η γαλλική πόλη Vienne), κατά τον Στέφανο τον Βυζάντιο, η Βίαννα ή Βιάννα, νέα κοπέλλα από την Κρήτη η οποία εγκαταστάθηκε με άλλους Κρήτες κοντά στον Ροδανό ποταμό στην Γαλατία.
ΔΑΚΙΑ, σημερινή Ρουμανία, εκ του Δάκου υιού του Ηρακλέους και της Έχιδνας. Εξ΄ ου και τα σημερινά οχήματα μάρκας DACIA.
ΙΛΛΥΡΙΑ, (σημερινή Αλβανία) εκ του Ιλλυριού, αδελφού του Κέλτη και του Γαλάτη, υιού του Κάδμου και της Αρμονίας και κατ’ άλλη εκδοχή του Πολυφήμου και της Γαλατείας. Παρ’ όλο που το όνομα Ιλλυρία δεν χρησιμοποιείται πλέον, είναι ενδεικτικό της τάσεως ονοματοδοσίας όλων των περιοχών από τα Ελληνικά φύλα και τους γενάρχες τους.
ΙΤΑΛΙΑ, εκ του Ιταλού, αρχαίου βασιλέως των Πελασγών εξ Αρκαδίας, βασιλεύσαντος στην σημερινή κάτω Ιταλία.
ΝΙΚΑΙΑ, μία από τις Ναϊάδες, κόρη του ποταμού Σαγγάριου και της Κυβέλης. Η ιστορία της είναι παράξενη και ενδιαφέρουσα. Η Νίκαια απεχθανόταν τον έρωτα, φθάνοντας στο σημείο να σκοτώσει τον Ύμνο, έναν νεαρό βοσκό από την Φρυγία ο οποίος την ερωτεύτηκε. Ο Έρως οργισμένος για την περιφρόνηση της προς αυτόν, έκανε τον Διόνυσο να την ερωτευθεί και αυτός με τη σειρά του, προκειμένου να την κατακτήσει, την μέθυσε, μετατρέποντας το νερό μιας πηγής σε κρασί. Από την ένωσή τους γεννήθηκε η Τελετή. Αφού η Νίκαια αντιλήφθηκε τι είχε γίνει, θέλησε να αυτοκτονήσει. Τελικώς όμως, έδειξε συγκατάβαση και σε νέα ένωση με τον Διόνυσο γέννησε τον Σάτυρο. Προς τιμήν της ο Διόνυσος ίδρυσε την ομώνυμη πόλη.

Και στον υπόλοιπο κόσμο:

ΑΙΓΥΠΤΟΣ, υιός του Βήλου και της Ηερίης ή της Αγχινόης, βασιλιάς της Λιβύης και αδελφός του Δαναού. Επίσης Αιγύπτιος, Ιθακήσιος ήρωας, φίλος του Οδυσσέως και του Τηλεμάχου. (Ετυμολογικώς Αίγυπτος ο υπτίως του Αιγαίου, κάτω από το Αιγαίον δηλαδή).
ΛΙΒΥΗ, νύμφη, κόρη του Ποσειδώνος και μητέρα του Αγήνωρος, του Λέλεγα, του Φοίνικα και του Άτλαντος.
ΑΙΘΙΟΠΙΑ, η έχουσα αιθάλης όψιν.
ΦΟΙΝΙΚΗ, εκ του φοίνικος - φοινός που σημαίνει κόκκινος.
ΑΡΑΒΙΑ, εκ του Αραβίου υιού του Αγήνωρος και πατρός της Κασσιέπειας. Κατά άλλη εκδοχή υιός του Απόλλωνος και της Βαβυλώς (από όπου και Βαβυλών) ή του Αράβου υιού του Ερμού και της Θρονίας.
ΔΑΜΑΣΚΟΣ, από τον αρκάδα Δαμασκό υιό του Ερμού και της νύμφης Αλιμήδης.
Κατά άλλη εκδοχή από τον Ασκό, τον οποίον κυνήγησε και τιμώρησε ο Διόνυσος φτιάχνοντας από το δέρμα του έναν ασκό, διότι έκοβε τα κλήματά του.
ΑΣΙΑ, εκ του Ασιεύς (ή Ασίας ή Ασίης) υιού του Κότυ και της Λητώς συζύγου της Πενθεσίλειας. Επίσης Ασία μια εκ των Ωκεανιδών, κόρη του Ωκεανού και της Τηθύος.
ΓΑΓΓΗΣ, ο σημερινός ποταμός της Ινδίας, πρώην "Χλιαρός ποταμός", εκ του Γάγγη υιού του Ινδού και της νύμφης Καλαυρίας. Επίσης βασιλιάς της Αιθιοπίας. Πιθανή ετυμολογία της λέξεως ΙΝ-ΔΟΣ, εκ των ΙΝΙΣ (=υιός) και ΖΕΥΣ (του ΔΙΟΣ). ΙΝΙΣ ΔΙΟΣ = υιός Διός
ΩΚΕΑΝΙΑ, εκ του θεού Ωκεανού.
ΩΚΕΑΝΟΣ, υιός της Γαίας. Ο μεγάλος ποταμός-θεός που περιτριγυρίζει την γη.
ΑΜΑΖΟΝΙΟΣ, εκ των μυθικών Αμαζόνων, επίσης επίκλησις του θεού Απόλλωνος.
ΑΤΛΑΝΤΙΚΟΣ, εκ του Άτλαντος υιού του Ιαπετού και της Ωκεανίδος Κλυμένης ή Ασίας αδελφός του Προμηθέος, του Επιμηθέος και του Μενοιτίου. Το ότι βάσταγε στους ώμους του την υδρόγειο σφαίρα και όχι το… υδρόγειο επίπεδο, αρκεί για την αναθεώρηση των επισήμων αντιλήψεων περί των γνώσεων των αρχαίων Ελλήνων.
ΠΥΓΜΑΙΟΣ, υιός του Δώρου και εγγονός του Έπαφου. Βασιλιάς των Πυγμαίων οι οποίοι κατά την μυθολογία κατοικούσαν νότια της γης, στην Αιθιοπία ή Ινδική και ήταν μικρόσωμοι!!! Οι μυθοπλάστες μας μάλλον ήξεραν κάτι παραπάνω.

Κύριες Πηγές:
«ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΛΕΞΙΚΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑΣ» Δημητρίου Ι. Κρινέλου. Εκδόσεις «ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΒΙΒΛΙΟ»
«ΛΕΞΙΚΟΝ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΜΥΘΟΛΟΓΙΚΩΝ, ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΩΝ ΚΥΡΙΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ» Νικολάου Λωρέντη, Βιέννη 1837. Επανέκδοσις «ΚΥΠΕΙΡΟΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑ»
ΛΕΞΙΚΟΝ «ΣΟΥΪΔΑ» εκδόσεις «ΘΥΡΑΘΕΝ»