5/3/13

Γιατί τέτοια ἐμπάθεια μέ τόν κλάδο τῶν φαρμάκων κ. Στουρνάρα;


Ο υπουργός Οικονομικών αφήνει στο απυρόβλητο κλάδους όπως η ναυτιλία και καταδικάζει τους Έλληνες να καταπίνουν φάρμακα αγνώστου προελεύσεως

Η αναλγησία της κυβέρνησης και η προκλητική μνημονιακή πολιτική δεν έχουν πλέον όρια.
Την ώρα που η χώρα βρίσκεται στα πρόθυρα μιας σφοδρότατης ανθρωπιστικής κρίσης, της χειρότερης ενδεχομένως που έχει ζήσει η Ελλάδα μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ο υπουργός Οικονομικών κ. Γιάννης Στουρνάρας αδιαφορεί για το αν θα ζήσουν ή θα πεθάνουν οι Ελληνες και, όπως αποδεικνύεται, το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να... πάρει καλό βαθμό από τους δανειστές μας.
Μετά την ολοκλήρωση του χθεσινού Eurogroup, ο κ. Στουρνάρας ξεπέρασε κάθε όριο. Ερωτηθείς για το ποιες είναι οι προαπαιτούμενες δράσεις για την έγκριση της δόσης του Μαρτίου, απάντησε ότι είναι δύο: η μείωση των τιμών των φαρμάκων και η μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης.

Με περίσσιο θράσος ο «τσάρος» της ελληνικής οικονομίας, άφησε και πάλι στην «απ' έξω» τους εφοπλιστές και ζητά πλέον απροκάλυπτα να δίνονται φάρμακα αμφιβόλου προελεύσεως και ποιότητας στους Έλληνες πολίτες.
Και, ενώ η μεταρρύθμιση είναι προφανές ζητούμενο το οποίο ευαγγελίζονται όλες οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών, η αναφορά στη μείωση -κι άλλο!- των τιμών των φαρμάκων μόνο ως εμμονή θα μπορούσε να εκληφθεί. Ιδιαίτερα δεδομένου ότι -με τη βοήθεια των εγκληματικών πολιτικών που επιβάλλει η τρόικα και «καταπίνει αμάσητες» η τρικομματική κυβέρνηση- η φαρμακευτική δαπάνη έχει ήδη μειωθεί εντός των παράλογων ορίων που οι ίδιοι οι δανειστές μας έχουν ορίσει, αδιαφορώντας για την υγεία του Ελληνα. Κι όλα αυτά, τη στιγμή που η περαιτέρω μείωση της τιμής των φαρμάκων εξισώνεται με τον ίδιο τον στόχο των μεταρρυθμίσεων!
Παρότι οι στόχοι της φαρμακευτικής δαπάνης έχουν επιτευχθεί και μάλιστα με εντυπωσιακό τρόπο, ο κ. Στουρνάρας επιμένει και στοχεύει σε διάλυση της εγχώριας φαρμακοβιομηχανίας. Οι κινήσεις του πλέον είναι απροκάλυπτες, καθώς σε συνεργασία με την τρόικα προωθούν την εφαρμογή του μέτρου της δυναμικής τιμολόγησης στα γενόσημα, ώστε ούτε λίγο ούτε πολύ, να πάψουν να υπάρχουν ελληνικά γενόσημα και να υποχρεούνται οι ασθενείς να καταπίνουν τα ξένα, ανεξάρτητα από πού προέρχονται.
Αδιαφορώντας για τις έρευνες που λένε ότι ο κλάδος των φαρμάκων έχει πληρώσει «το μάρμαρο» της κρίσης πολύ περισσότερο από κάθε άλλον (πτώση 45% σε μια διετία), ακόμη κι από αυτόν της οικοδομής.
Αδιαφορώντας για τις προειδοποιήσεις των γιατρών, που εκπέμπουν κραυγή αγωνίας ότι δε μπορούν να διασφαλίσουν την υγεία των ασθενών τους τώρα που δεν γνωρίζουν καν πιο συγκεκριμένο φάρμακο καταλήγει στον οργανισμό τους.
Αδιαφορώντας για τα πρώτα περιστατικά που τα ανώνυμα γενόσημα, που παράγονται υπό ανεξέλεγκτες συνθήκες σε χώρες όπως το Μπαγκλαντες, η Ινδία, το Πακιστάν, το Ισραήλ και η Κίνα, έθεσαν σε κίνδυνο ζωές Ελλήνων πολιτών.
Αδιαφορώντας για τις διεθνείς μελέτες που αποδεικνύουν ότι, όπου εφαρμόστηκε η συνταγογράφηση δραστικής και προωθήθηκαν τα εξευτελιστικά φτηνά ανώνυμα γενόσημα μειώθηκε το προσδόκιμο ζωής ολόκληρου του λαού.
Αδιαφορώντας για το σάλο που έχει ξεσπάσει από τα προβλήματα που δημιουργούν αυτά τα φάρμακα-δολοφόνοι σε Ιταλία (όπου, ήδη, αλλάζουν τη νομοθεσία), Γερμανία (όπου τα δημοσιεύματα των μεγαλύτερων εφημερίδων είναι καθημερινά) και ΗΠΑ (όπου αποσύρθηκε ακόμη και ανώνυμο γενόσημο αντικαταθλιπτικό που προκαλούσε τάσεις αυτοκτονίας)!
Αδιαφορώντας για τους 20.000 Ελληνες και τις οικογένειές τους που θα μείνουν στο δρόμο αν βάλει λουκέτο η ελληνική φαρμακοβιομηχανία, για τα έσοδα που θα απολέσει το δημόσιο από τη φορολόγηση επιχειρήσεων και εργαζομένων, αλλά και για τη φαρμακευτική δαπάνη που, τελικά, θα αυξηθεί όταν οι πολυεθνικές των ανώνυμων γενόσημων μονοπωλήσουν την αγορά και εκτοξεύσουν τις τιμές των σκευασμάτων τους.
Είναι πλέον ξεκάθαρο πως για τον υπουργό Οικονομικών οι πολίτες είναι δύο ταχυτήτων. Δεν μπορεί να αιτιολογηθεί διαφορετικά αυτή η εμμονή του με τον τομέα των φαρμάκων. Από τη μία καταδικάζει τους Έλληνες να καταπίνουν αγνώστου προελεύσεως φάρμακα και από την άλλη αφήνει ανέγγιχτους τους «μεγαλοκαρχαρίες» εφοπλιστές.
Υπό το φόβο τα «πλουσιόπαιδα» να πάρουν τα καράβια τους και να φύγουν, ο κ. Στουρνάρας προτιμά να μην τους φορολογεί, δημιουργώντας έναν φορολογικό παράδεισο για τους εφοπλιστές στην Ελλάδα.
Έτσι του έμαθαν μάλλον του κ. Στουρνάρα στα πανεπιστήμια του εξωτερικού που σπούδασε, πως οι πολίτες είναι δύο ταχυτήτων και πως πάντα πρέπει να κοιτάμε το συμφέρον του ισχυρού και όχι τον πολίτη που πεθαίνει αναζητώντας τροφή στα σκουπίδια.