9/1/13

Αναδρομές: «Η Ελλάς να διαχειμάση οίκαδε...»


Στις 14 Αυγούστου 1922 (26 Αυγούστου με το νέο ημερολόγιο) η «Κ» δημοσίευσε στην πρώτη σελίδα της ανυπόγραφο κύριο άρθρο του Γεωργίου Α. Βλάχου, ιδρυτή της εφημερίδας, για την πορεία της μικρασιατικής εκστρατείας, στο οποίο υποστήριζε ότι «η Ελλάς... έχει την υποχρέωσιν να διαχειμάση οίκαδε». Αργότερα, πολλοί κατηγόρησαν τον Βλάχο ότι με αυτή του τη συμβουλή συνέβαλε στην υποχώρηση του ελληνικού στρατού και στην καταστροφική για τον ελληνισμό έκβαση του πολέμου.

Ομως η «Κ» δημοσίευσε το άρθρο την ίδια μέρα που ο Κεμάλ εξαπέλυσε την επίθεσή του, όταν ο ελληνικός στρατός ήδη βρισκόταν σε απελπιστική κατάσταση. Στο μεταξύ, Γάλλοι και Ιταλοί είχαν συνάψει μυστικές συμφωνίες με τους Τούρκους εθνικιστές. Τον ελληνικό στρατό ακολούθησε στην υποχώρησή του προς τα παράλια μεγάλος αριθμός χριστιανών, που άφηναν πίσω τους τις πατρογονικές εστίες για να γλιτώσουν τη σφαγή από τους Τούρκους. Τελικά ολόκληρη η Ελλάς διαχείμασε οίκαδε, παλαιά και νέα, στρατιώτες της εκστρατείας και πρόσφυγες της Μικρασιατικής Καταστροφής μαζί.

Οι μοιραίες μάχες για τους Ελληνες

Ινονού
Η ελληνική προέλαση ανασχέθηκε για πρώτη φορά στο Ινονού, στις 11 Ιανουαρίου 1921. Οι Ελληνες επιτέθηκαν εκεί ξανά στις 27 Μαρτίου, για να ηττηθούν από τους Τούρκους στις 30 Μαρτίου 1921.

Αφιόν Καραχισάρ – Εσκί Σεχίρ
Μεταξύ 27 Ιουνίου και 20 Ιουλίου 1921, στη γνωστή και ως μάχη του Δορυλαίου, εννέα ελληνικές μεραρχίες έτρεψαν σε φυγή τις τουρκικές δυνάμεις, δεν άρπαξαν όμως την ευκαιρία να τις εγκλωβίσουν.

Σαγγάριος
Στη μάχη του Σαγγάριου ποταμού, μεταξύ 23 Αυγούστου και 13 Σεπτεμβρίου 1921, και οι δύο πλευρές είχαν μεγάλες απώλειες, ωστόσο οι Ελληνες αποσύρθηκαν πρώτοι στις γραμμές τους. Θα παρέμεναν εκεί μέχρι οι Τούρκοι να αντεπιτεθούν στις 26 Αυγούστου 1922.

Αντιμέτωποι με τον εχθρό
Ο βασιλιάς Κωνσταντίνος, με την επιστροφή του, προκάλεσε τους συμμάχους να μπλοκάρουν τις πιστώσεις.
Ο Ιωάννης Μεταξάς αρνήθηκε την πρόσκληση της κυβέρνησης να επιστρέψει ως αρχηγός του Επιτελείου.
Ο Αριστείδης Στεργιάδης, ύπατος αρμοστής της Σμύρνης, επέβλεψε τη διάλυση της ελληνικής διοίκησης στη Μικρά Ασία.
Ο Δημήτριος Γούναρης θεωρούσε ότι η μικρασιατική εκστρατεία ήταν πολιτική του Βενιζέλου και όχι δική του, όμως ως πρωθυπουργός είχε να διαχειριστεί την ελληνική προσπάθεια απέναντι στις δυνάμεις του Μουσταφά Κεμάλ.