9/1/13

Η απάντησή μας στον κάθε Δημητρά, είναι Ζήτω η Ελλάς


Για αρχή, τα κατάφεραν οι της εν Ελλάδι εθνομηδενιστικής κομπανίας. Μετά από προσφυγή τους, οι άνθρωποι της ΜΚΟ «Ελληνικό Παρατηρητήριο του Ελσίνκι»,  οργάνωσης που βρίσκεται στο στόχαστρο για φοροδιαφυγή (έχουν δημοσιευθεί σχετικά στοιχεία), πέτυχαν να καταδικαστεί η Ελλάδα από το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, επειδή, όπως γράφτηκε και στον Τύπο, την περίοδο 2009-2010 οι μάρτυρες που κατέθεταν στα δικαστήρια, υποχρεώνονταν να ορκίζονται στο Ευαγγέλιο.
Το Δικαστήριο έκρινε πως η χώρα μας, ζητώντας από τους μάρτυρες να δηλώσουν το θρήσκευμά τους, παραβίασε κάποια άρθρα της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Ποιοι προσέφυγαν: οι Παναγιώτης Δημητράς, Αντρέα Τζίλμπερτ, Νικόλαος Μυλωνάς, Γρηγόρης Βαλλιανάτος, Ευαγγελία Βλάμη, Αντωνία Παπαδοπούλου, Ναυσικά Παπανικολάτου και Δημήτρης Τσαμπρούνης, όλη μέλη της εθνομηδενιστικής Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης «Ελληνικό Παρατηρητήριο του Ελσίνκι».

Πρόκειται για μια παρέα, που διαχρονικά και με προσαυξήσεις όσο αφορά στα πρόσωπα, επιδίδεται συστηματικά σε νομικό ακτιβισμό, μηνύοντας αδιακρίτως τους πάντες, έχοντας ταλαιπωρήσει επί χρόνια μεγάλο αριθμό συμπολιτών μας, τους οποίους προσπαθούν, δια δικαστικών αποφάσεων, να τους εκφοβίσουν, ώστε να εκφράζονται μέσα στα πλαίσια της «πολιτικής ορθότητας». Ο νέος ολοκληρωτισμός, είναι εδώ. Προσωπικά, γνωρίζω πολλούς που έχουν μηνυθεί από τον Παναγιώτη Δημητρά, πρόσωπο για το οποίο ο αείμνηστος πατέρας μου Παύλος Χιδίρογλου, πρέσβης, αλλά και εμπειρογνώμων του ΥΠΕΞ για ελληνοτουρκικά θέματα, αλλά και καθηγητής στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο, άνθρωπος με βαθιά γνώση των θεμάτων που άπτονται της Δυτικής Θράκης (είχε τιμηθεί από την Ακαδημία Αθηνών για σχετικό βιβλίο του), δεν έκρυβε την βαθύτατη περιφρόνησή του.
Τον Παναγιώτη Δημητρά, ενορχηστρωτή πολλών ανθελληνικών εκστρατειών και ΜΟΝΙΜΟ κατήγορο της πατρίδας μας σε διεθνή φόρα και οργανισμούς, τον είδα από κοντά για πρώτη φορά στο Ναυτοδικείο, όπου δικάζονταν σε πρώτο βαθμό τα στελέχη (για τους οποίους είμαστε όλοι ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΙ) της ΜΥΚ του Λιμενικού, που κατηγορήθηκαν για συνθήματα που κάποιοι είπαν πως ακούστηκαν σε παρέλαση στο κέντρο της Αθήνας.
Περιττό να σας πω πως όντας ο ίδιος πρόσφυγας πολέμου το 1974 (η οικογένειά μου εγκατέλειψε τον τόπο μόνιμης κατοικίας της, την Κύπρο, μετά την τουρκική εισβολή), αλλά και πολίτης που εργάζομαι στην κατεύθυνση της προστασίας της εθνικής μας ακεραιότητας & ανεξαρτησίας, τρέφω κι εγώ περιφρόνηση για πρόσωπα που αντί να προστατεύουν όπως μπορούν την πατρίδα, αμαυρώνουν την εικόνα της συνεχώς, κατηγορώντας την όπου βρεθούν και όπου σταθούν, συνεργαζόμενοι μάλιστα σε αυτήν την κατεύθυνση με πολίτες άλλων χωρών, των οποίων η εχθρότητα προς την πατρίδα μας είναι δεδομένη.
Είμαι γόνος ξένης μητέρας, η οποία έζησε, απεβίωσε και θάφτηκε στην Ελλάδα. Την λάτρεψε, μετέφρασε στα πορτογαλικά Έλληνες συγγραφείς αλλά και στα ελληνικά Πορτογάλους & Βραζιλιάνους, την έκανε πατρίδα της και προσπάθησε να κάνει τα παιδιά της καλούς Έλληνες, μεταλαμπαδεύοντάς τους επίσης χριστιανικές & ουμανιστικές αξίες. Μας έμαθε επίσης πως η ομολογία πίστεως για τον χριστιανό, είναι το ΠΑΝ. Η ίδια η μητέρα μου, όντας ρωμαιοκαθολική (ο γράφων είναι ορθόδοξος), πήγε και υπέγραψε στη διάρκεια της συλλογής υπογραφών από την Εκκλησία της Ελλάδος. Και όταν τη ρώτησα γιατί πήγε, μιας και η ίδια δεν ήταν ορθόδοξη, μου είπε «δεν φοβάμαι την διαγραφή του θρησκεύματος από τις ταυτότητες αλλά αυτό που κρύβεται πίσω από αυτό».Έβλεπε παρακάτω.
Το ίδιο θα σας πω κι εγώ για την περίπτωση της εθνομηδενιστικής παρεούλας του Παναγιώτη Δημητρά. Η προσπάθειά τους για τον θρησκευτικό & εθνικό αποχρωματισμό της χώρας μας, είναι παραπάνω από εμφανής. Με μια διαφορά: σε σχέση με τους υπόλοιπους, αυτοί έχουν προβεί σε πρακτικά μέτρα και μάλιστα σε μεγάλο βάθος χρόνου. Ποιος τα πληρώνει αυτά και με ποιο σκοπό; Πολλοί έχουν κατά καιρούς αναρωτηθεί. Πλέον, η προσφυγή στη Δικαιοσύνη και δη στα διεθνή δικαστήρια, κοστίζει. Άρα, κάποιοι έχουν συμφέρον από τυχόν καταδίκες της χώρας μας. Να υποθέσουμε ότι είναι οι ίδιοι που από το παρασκήνιο ενορχηστρώνουν την κοινωνική μηχανική στη χώρα μας, μια διαδικασία που προφανώς στρέφεται κατά των Ελλήνων και των εθνικο-ιστορικών παραδόσεών τους;
Υπέρ πίστεως και πατρίδος. Κατά της πρώτης αλλά και κατά της δεύτερης στρέφονται συνεχώς ο κ. Δημητράς και η παρέα του (που εφηύραν κατά καιρούς μια ανύπαρκτη «μακεδονική» μειονότητα, Δημητράς, Βαλλιανάτος αλλά και άλλοι), εγείροντας συνεχώς ερωτήματα για τα κίνητρα των ενεργειών και δράσεών τους. Μην τρέφετε καμία απολύτως αμφιβολία, ο στόχος των ανθρώπων αυτών, είναι ένας: ο θρησκευτικός και ο εθνικός αποχρωματισμός της πατρίδας μας. Και σε αυτή την κατεύθυνση, επιδίδονται σε νομικό ακτιβισμό, χωρίς να πτοούνται από τις αμέτρητες αποτυχίες τους σε αυτή την κατεύθυνση.
Φυσικά, μέσα από αυτή τη διαδικασία, εκφράζουν εμμέσως πλην σαφώς και την απέχθειά τους στην δια του συντάγματος και των νόμων θεσμοθετημένη ελευθερία έκφρασης. Αλλά, για ποια ελευθερία έκφρασης να ενδιαφέρονται οι θιασώτες της ολοκληρωτικής σύλληψης και αντίληψης πολιτικής ορθότητας;
Σήμερα, που το κυρίαρχο ιδεολόγημα στις τάξεις της «ελίτ» είναι ο εθνομηδενισμός, το να παραμένεις χριστιανός, ομολογώντας δημόσια την πίστη σου, αλλά και Έλληνας, συνιστά επαναστατική πράξη.
Οι αναρίθμητες μηνύσεις που έχει κατά καιρούς καταθέσει κατά παραγόντων του δημόσιου βίου μας αλλά και κατά δημοσιογράφων ο Παναγιώτης Δημητράς, προσπαθώντας να τους εκφοβίσει, δεν πτοούν τον γράφοντα και την «ΕΩ». Ένα θα του πω μόνο: και κάτω να με ρίξουν, όσο αναπνέω, ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣ θα φωνάζω. Με όση δύναμη μου απομένει.
Νίκος Χιδίρογλου / elora.gr